Kur vendosmëria, vetëdija dhe kujdesi për veten mposhtin frikën: Historia e Aida Goralijas

Çdo diagnozë e kancerit sjell me vete shumë emocione, dhe përballja me sfida të paparashikueshme kërkon forcë të jashtëzakonshme. Aida Goralija, një grua energjike tridhjetetrevjeçare nga Kakanji, jo vetëm që tregoi guxim të pabesueshëm në përballjen me diagnozën e kancerit të gjirit, por edhe kërkoi burimet më të mira të mundshme për të siguruar të ardhmen e saj. Rruga e saj përfshiu përdorimin e testit MammaPrint, një mjet inovativ që i ofroi informacione të çmuara dhe, në bazë të rezultateve të tij, i mundësoi të shmangte kemoterapinë. Historia e Aidës na kujton fuqishëm rëndësinë e kontrolleve të rregullta, qasjes proaktive ndaj shëndetit dhe nevojës së pashtershme për shpresë, edhe në momentet më të vështira.

“Unë jam Aida Goralija, kam 33 vjeç, dhe jam nga Kakanji. Prej 10 vitesh bëj rregullisht UZ të gjinjve sepse në familje kemi rast pozitiv të kancerit. Stërvitesha, vrapoja, ushqehesha shëndetshëm.

Në gusht të vitit 2022 pata një lloj kolapsi nervor, shqetësim, dhe më 2 shtator vij nga palestra dhe ndjej një nyjë, burri im më bind se është gjëndër nga stërvitja. Caktoj menjëherë termin për UZ, doktori thotë se nuk është gjë e rrezikshme, është fibroadenom dhe duhet ndjekur, por kur të më vijë mirë të konsultohem me kirurgun. Marr referimin dhe shkoj menjëherë në Zenicë, që të di në se çfarë jam. Edhe doktori në Zenicë thotë se nuk është e rrezikshme, se është fibroadenom, por për shkak të anamnezës familjare pozitive është më mirë të hiqet menjëherë. Javën tjetër më kishte caktuar tashmë për operacion, 3 fije, vetëm dy ditë në spital, hoqa fijet dhe më thotë të kthehem në jetën normale, të punoj, të stërvitem, kur të vijë rezultati histopatologjik do të më thërrasin.

Pas një muaji vjen rezultati dhe unë e bindur se nuk është asgjë, nisem vetëm në Zenicë, mendoj do ta marr rezultatin dhe do të vazhdoj në punë. Atëherë më njoftojnë se është tumor malinj dhe se duhet të bëj menjëherë rezonancë magnetike të gjirit për të parë në cilin pozicion është.

Unë vetëm në korridor, sillem rrotull, bërtas, nuk di as ku jam, as ku duhet të shkoj…

Caktoj privatisht termin për rezonancë atë ditë. Thërras burrin, motrat, shefen në punë, askush nuk beson, më thonë je e sigurt, shko kontrollo. Shkoj në punë vetëm sepse më duhet dikush me kë të flas, shefja e ka njoftuar menjëherë të gjithë, unë vij të gjithë qajnë, më përqafojnë, më ngushëllojnë, ndërsa unë çmendem…

Shkoj me burrin të bëj rezonancën dhe ajo dha pamjen më të qartë, tumori në dy kuadrantë të gjirit, anash dhe sipër, më i madhi ishte 1cm dhe rreth tij shumë të vegjël si rrush. Doktori thotë se opsioni më i mirë këtu është të hiqet gjiri sepse çfarëdo që të nxirret rrethuar, ka frikë se do të mbetet diçka.

Psikologjikisht më ishte shumë e vështirë, të gjithë më ngushëllojnë, por unë kam frikë sepse mendon menjëherë për më të keqen. Pas një jave i rendis gjërat dhe kuptoj se nëse më është caktuar të vdes nesër, këtë ditë duhet ta jetoj, nuk mund në asnjë mënyrë të futem me kokë në mur…njerëzit bien në gjumë të shëndoshë e nuk dinë a do të zgjohen, dhe kështu edhe unë nisem në betejë.

Më 1 nëntor jam operuar, gjiri u hoq. Vjen rezultati histopatologjik dhe janë nxjerrë 18 nyje limfatike dhe asnjëra nuk ishte e infektuar. Shkoj tek onkologia ime dhe doktoresha më thotë se sipas këtyre parametrave nuk nevojitet kemoterapi, por për shkak të moshës sime e sheh si të rrezikshme. Më propozon të bëj testin Mamaprint që dërgohet në Amerikë dhe ai do të përcaktojë nëse më nevojitet kemoterapi, cila terapi është më e mira për mua, a do të kthehet sëmundja, por kushton 2650 euro. Kuptoj se nëse kam qoftë edhe një grimë shprese për të mos marrë kemoterapi, do të jap edhe markën e fundit, e nëse duhet ta marr, të paktën di se kam provuar gjithçka dhe se është e vetmja zgjidhje.

Pas 10 ditësh vjen rezultati, rrezik i ulët, nuk nevojitet kemoterapi, unë qaj nga gëzimi sepse më së shumti kisha frikë nga kemoterapia. Kam pasur 15 fraksione rrezatimi dhe tani përdor terapi hormonale. Vetëdija ime, kontrollimi i rregullt, stërvitja dhe fakti që veprova menjëherë doli të jetë diçka nga më të mirat. “