Pa dorëzim: Rruga e patrembur e Selmës nëpër betejën me kancerin

Ju paraqesim historinë e Selma Halilbegoviçit, një gruaje trimëreshe që me dashuri dhe luftë ka dalë përballë armikut të padukshëm – kancerit të gjirit. Historia e Selmës fillon në vitin 2021, kur zbuloi një nyjë në gji. Edhe pse rezultatet fillestare ishin gabimisht beninje, ajo u përball me të paimagjinueshmen kur mbërriti diagnoza e saktë. Historia e saj është një histori frike, dhimbjeje, por edhe force, vendosmërie dhe guximi. Selma sot qëndron si frymëzim për të gjitha gratë, duke na kujtuar rëndësinë e kontrolleve të rregullta, kujdesit për veten dhe besimit në një të nesërme më të mirë, edhe kur kohët janë të vështira. Bashkohuni me ne për të mësuar më shumë rreth betejës së jashtëzakonshme të Selmës dhe rrugës së saj drejt shërimit.

“Unë jam Selma Halilbegoviq, kam 47 vjeç dhe jam nënë e vajzës Asja, e cila ka 16 vjeç.

Historia ime fillon në prill të vitit 2021 kur, gjatë dushit, ndjej një nyjë në gjirin e djathtë. Kjo ishte shkak që të shkoj në kontrollin e parë me ultratinguj të gjinjve. Pas këtij kontrolli, doktori më dërgon në mamografi dhe rekomandon që urgjentisht të bëhet biopsi Core. E veçantë për rastin tim është se as mamografia e as biopsia nuk dhanë në atë moment rezultatet e sakta.

Rezultati i biopsisë së parë ishte – B2 beninj, por sipas propozimit të doktorit vendos të bëj operacion. Në qershor të po atij viti më bëhet operimi kursimtar i gjirit të djathtë. Rezultati i biopsisë së këtij operacioni erdhi në gusht – më saktë më 25.8 (ditë që nuk do ta harroj kurrë). Diagnoza që natyrisht nuk e prisja ishte Karcinoma duktale invazive. Lajme të tilla nuk dëshiron t'i dëgjosh, nuk di çfarë të bësh.

Ky është një nga momentet më të vështira – të pranosh se je i sëmurë dhe se të pret një betejë e rëndë. U dërgova urgjentisht për një operacion të dytë. Sërish u operua gjiri i djathtë dhe nyjet limfatike të krahut të djathtë. Pas rikuperimit nga operacioni, u dërgova në departamentin e onkologjisë ku në konsiliumin onkologjik u vendos për vazhdimin e trajtimit tim. Kalova 16 cikle kemoterapie, 28 cikle rrezatimi dhe 18 terapi herceptin. Me fillimin e ciklit të rrezatimit, nis edhe terapinë hormonale. Kemoterapinë e duroja shumë rëndë. Kurrë në jetë nuk jam ndjerë kaq e dobët. Ato janë momente kur përballesh me gjithë peshën e kësaj sëmundjeje: imuniteti dobësohet, humb flokët, thonjtë dhe dëshiron që të gjitha vuajtjet thjesht të mbarojnë. Si shumica e grave që vuajnë nga kanceri, për të kaluar këtë periudhë të vështirë, kërkova ndihmën e një psikoterapeuti. Këtë do t'ia rekomandoja çdo gruaje sepse ndihma profesionale në një periudhë kaq të vështirë është vërtet e nevojshme. Për mua ishte ndihmë e madhe.

Tani kam përfunduar terapitë e parashikuara në trajtimin tim. Jam në fazën e mbledhjes së rezultateve për kontrollin e parë pas terapive. Çdo rezultat i ri sjell frikë, por edhe gëzim të madh kur shihni se gjithçka është në rregull. Rruga që kam kaluar është shumë e vështirë, por – nuk ka dorëzim. Kur është më së vështiri, mund dhe duhet të japim maksimumin!

Prandaj, sado e vështirë të jetë, ruani buzëqeshjen dhe besoni se gjithçka do të jetë në rregull, edhe kur gjithçka po shembet. Duhet të luftosh dhe të besosh se gjithçka do të jetë mirë. Duhet të mendojmë për veten sepse nëse ne nuk jemi, gjithçka tjetër mbetet, fëmijët, familja, ata që i duam – zhdukemi vetëm ne. Prandaj, të dashurat e mia, ne mundemi dhe duhet, për veten tonë, për ata që i duam, për ata që na duan dhe kanë nevojë për ne.”